W ramach 3 niedzieli miesiąca, która w parafii klasztornej w Węgrowie poświęcona jest rodzinie w bieżącym miesiącu, szczególnie pochylono się nad seniorami rodów.

24 stycznia rodzina parafialna modliła się w intencji Kochanych Babć i Dziadków. Uroczystości rozpoczęły się od Eucharystii dziękczynnej, zamówionej przez wnuków z parafii, której wraz z księżmi Wikariuszami, Andrzejem i Mariuszem przewodniczył proboszcz parafii, ks. prał. Zbigniew Karolak.

Po zakończonej Mszy św. dzieci, które poprzedniej Niedzieli miały za zadanie przyprowadzić swoich dziadków, otrzymały dyskretnie od parafii drobne upominki, aby później miały czym obdarować swoich Dziadków.

Kolejnym punktem uroczystości było przedstawienie przygotowane prze dzieci i młodzież z parafialnego zespołu „Słoneczka”, zatytułowane „Niech nam żyją wszystkie babcie i dziadkowie też”. Całość przedstawienia przygotowana była w ramach zajęć prowadzonych przy Parafii. Efektów dodała też, sprawnie po zakończonej Mszy św. ustawiona dekoracja. Czy pamiętać będą wnukowie o ich święcie? A codzienność tak monotonna, tyle okazji do narzekania i powodów do kłótni. Na co nam jeszcze pozostało czekać? Takie pytania mimo wszystko cisną się na usta w tym dniu. A jednak, zlot całego klanu młodego pokolenia w skromne progi dziadków wniósł wieki rumor, a co najważniejsze wielką radość, że nawet i staruszkowie nie oparli się, aby dać się porwać w skoczne tany i pląsy, bo „ …jest taki jeden, jedyny dzień w roku...To święto Babci i Dziadka... Łza się kreci w oku..O tym ważnym Święcie wnuki pamiętają, I dla swych Kochanych Dziadków – show na żywo mają!”

 W dziecięcych ustach i młodzieży gestach szczególnego znaczenia nabierały słowa życzeń…

„Żyj nam Babciu lat ze dwieście,

Boś najlepsza w całym mieście.

Gdy za bardzo rozrabiamy

Pod Twe skrzydła uciekamy.

Ty nas zawsze wytłumaczysz,

Wszystkie błędy nam wybaczysz.

Bądź więc zdrowa uśmiechnięta+

 –  tego życzą Ci wnuczęta.

Dziś Dziadziusiu nie psocimy,

Tylko dobrze Ci życzymy.

Ty wybronisz nas od draki

Bośmy Twoje rozrabiaki.

Całujemy Cię serdecznie,

Żyj nam Dziadku długo wiecznie.

Dziękujemy Wam Dziadkowie,

To bardzo Wam się chwali,

Żeście nam Rodziców

Tak dobrze wychowali!

  Całość uroczystości w Świątyni została zakończona wręczeniem słodkości i pięknego kwiatu róży przez „dziecięcych aktorów” zebranym seniorom. Ich twarze pełne były wzruszenia, dyskretnie wycierali z oczu łzy radości, a serdeczne ucałowanie Babcinych rąk, było najpiękniejszym gestem podziękowania jaki tylko może sobie wyobrazić każda Babcia czy Dziadek. Po strawie duchowo-kulturalnej przyszła kolej na wspólne ucztowanie na sali parafialnej w klasztorze. Przybyli goście zostali ugoszczeni ciepłym obiadem oraz wielkim tortem, który wjechał na salę w aplauzie śpiewu „niech nam żyją wszystkie Babcie i Dziadkowie też..”  z którego w powietrze strzelały kolorowe płomienie.

Zorganizowanie uroczystości poniekąd jest owocem pastoralnej działalności miejscowych duszpasterzy, którzy wiele wysiłku wkładają w rozbudzenie świadomości, że każdy z nich ma swoje niepowtarzalne zadanie w  budowaniu życia we własnej i parafialnej rodzinie. Zapewne bez wkładu licznej grupy czynnie zaangażowanych katolików świeckich nie byłoby możliwe zorganizowanie tego święta w parafii klasztornej.

Wpatrując się w egzystencjalne położenie osób starszych przez pryzmat duchowości katolickiej, należy podkreślić, że są oni „niemymi” świadkami tego, że warto inwestować w to, co nie przemija. To na twarzach seniorów dostrzegamy mijający czas, odnajdujemy kruchość ludzkiego życia i jednocześnie jesteśmy zachęcani do pielęgnowania wartości duchowych. Również oni przekazują nam polskie tradycje, które znajdują swój wyraz w obrzędowości rodzinnej i są kultywowane podczas uroczystości wpisanych w kalendarz liturgiczny Kościoła Katolickiego. To dzięki naszym dziadkom jesteśmy w tym momencie historii i od nas zależy czy to całą spuściznę kulturowo-duchową, której na imię Polska i Kościół, zatrzymamy w naszych domostwach i przekażemy kolejnym pokoleniom.

tekst/foto: Marek Sobisz