Pani Janina Agata Salach z domu (Oleksińska) córka Franciszka i Antoniny urodziła się w 29 listopada 1906 roku w Węgrowie i tutaj spędziła całe Życie.

W 1933 roku wyszła za Władysława Salacha urodzonego w Miedznie, z którym całe życie spędziła w Węgrowie, w domu przy ulicy Kilińskiego. Mąż Pani Janiny był  znanym w całym mieście szewcem. Państwo Salachowie nie doczekali się własnego potomstwa, ale z wielkim zaangażowaniem pomagali  w wychowywaniu dzieci mieszkającej po sąsiedzku rodziny.

Pan Władysław zmarł 14 lutego 1996 roku.  Od tego czasu Panią Janiną (znaną jako Pani Salachowa) opiekowali się Państwo Maria i Piotr Ruszkowscy, którzy wspominają ją jako ciepłą i serdeczną osobę, miłośniczkę zwierząt, szczególnie kotów.

Pani Janina zmarła 24 stycznia 2010 roku w wieku 103 lat. Pożegnanie szacownej seniorki, odbyło się we wtorek, 26  stycznia na cmentarzu parafialnym w Węgrowie.

 Poniżej prezentujemy wiersz autorstwa Anny Ruszkowskiej, na pożegnanie "Niani"- Janiny Salach.

„Pamięć wieczna jak kamień”

To była chwila, gdy stanął czas.

Zamarła miłość i płomień zgasł.

Splecione ręce rozluźnić już pora,

To rozstanie na wieki, nikt tego pojąć nie zdoła.

 

Zostały wspomnienia i zdjęcia w albumie,

Słyszę jak mówisz: „Nie płacz…”

Lecz ja pytam: „Jak?”,

Skoro dziś Ty już leżysz w trumnie.

 

Wiem, że „dziękuję” to może zbyt mało,

Ale to jedyne słowo, które mi pozostało.

Pamięć wieczna jak kamień,

Pozostanie niezmienna…

W niej Ty- Nianiu będziesz taka promienna.

 

Nasze łzy to dowód wdzięczności,

Za te lata, w których uczyłaś godności.

Tak trudno powiedzieć „żegnaj…”

I zamknąć powieki…

Lecz pamiętajmy, że jest jeszcze miłość,

Ona połączyła nas na wieki.